Temperament i zaburzenie temperamentu

Temperament - składowa pojęcia "charakteru". Zespół dyspozycji uczuciowych, które warunkują sposób reagowania człowieka na wpływy zewnętrzne.

Już od Hipokratesa próbowano klasyfikować rodzaje temperamentu za pomocą typów. Podział: temperament sangwiniczny, choleryczny, melancholiczny i flegmatyczny. Wg Hipokratesa temperament jest uwarunkowany ilością soków życiowych w organizmie: krew (sanguinis), żółć (chole), czarna żółć (melajna chole) i flegma. Już Hipokrates szukał fizjologicznych podstaw temperamentu.

Temperament również się zmienia, zachowując swoją strukturę w chorobach somatycznych. W schorzeniach psychicznych ulega on głębszym zmianom: w schizofrenii, w chorobie jedno i dwubiegunowej w depresji endogennej temperament wygasa niemal do zera, też wygasa w zespołach psychoorganicznych. W psychozie maniakalnej temperament wzrasta, chory jest impulsywny, energiczny, stale gotowy do różnych rzeczy. W opisie klinicznym nie opisujemy temperamentu tylko opisujemy poszczególne wymiary życia uczuciowego.